Gabinet Dermatologiczny – Paweł Molendowski
Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska
Gabinet Dermatologiczny – Paweł Molendowski
ul. Mickiewicza 5
07-100 Węgrów
tel. (025) 792 54-04
Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska
Gabinet Dermatologiczny – Paweł Molendowski
ul. Mickiewicza 5
07-100 Węgrów
tel. (025) 792 54-04
Także zaburzenia metaboliczne są przyczyną zapadania w śpiączkę, która jest w większości stanem odwracalnym. Są to: hipoglikemia, niedobór tiaminy, śpiączka wątrobowa, mocznica, niewydolność tarczycy czy tyreotoksykoza, choroby przytarczyc i nadnerczy, posocznica, leki sedatywne, narkotyki, leki psychotropowe, zatrucia, zaburzenia gospodarki jonowej i kwasowo-zasadowej, termoregulacji, zmiany zapalne mózgu, krwotok podpajęczynówkowy.
Córka robiła badania okresowe. Jedno z badań polegało na tym , że należało stać nieruchomo z zamkniętymi oczami. Córka, miała trudności żeby ustać prosto – natychmiast zaczęła się bujać na wszystkie strony. Nie jest w stanie utrzymać równowagi w pozycji stojącej po zamknięciu oczu – nigdy – zawsze kiedy zamyka oczy natychmiast zaczyna się bujac we wszystkie strony. Jak na razie nie ustalono przyczyny – lekarz nie był dociekliwy i nie drążył tematu. Nie jest to jednak normalne. Specjalistyczne badania laryngologiczne wykluczyły problemy z błędnikiem – badanie wyszło w normie. Ponadto córka ma niskie ciśnienie i ma czasami zawroty głowy, ale raczej niezbyt wielkie. Nie wiem czy mam drążyć temat, czy dać sobie z tym spokój. Lekarz pierwszego kontaktu też wzruszył ramionami i nigdzie córki nie skierował.Od pół roku meczy mnie pewna przypadłość. Mam bóle lewej strony penisa, jądra,krocza, lewego pośladka. Byłem u urologa. wszystkie badania moczu, posiewów, usg w normie. Pomyslalem ze moze to być od kręgosłupa i zrobilem sobie rezonans. Mam niewielką skoliozę i znieseinie fizjologicznej lordozy na wysokości bodajże. Ćwiczę boks i siłownię. Nie mam bóli kręgosłupa. Czy to może być sprawa neurologiczna?? Z góry dziekuje za opdowiedz.
W pracy przedstawiono przypadek 62-letniego mężczyzny, który został przyjęty w stanie ogólnym ciężkim do I Kliniki Neurologicznej IPiN z powodu podejrzenia udaru mózgu. W badaniu neurologicznym stwierdzono niedowład połowiczy lewostronny, a w tomografii komputerowej (TK) głowy wykazano obecność ogniska niedokrwiennego w prawej półkuli
mózgu. Badanie kliniczne i wyniki badania dopplerowskiego tętnic zewnątrzczaszkowych nasunęły podejrzenie rozwarstwienia łuku aorty oraz tętnic domózgowych. Rozwarstwienie aorty zostało potwierdzone w badaniu echokardiograficznym oraz w TK klatki piersiowej. W trakcie hospitalizacji pacjent był w śpiączce. Zmarł po 7 dniach hospitalizacji. Badaniem autopsyjnym stwierdzono rozwarstwienie nie tylko łuku aorty, pnia ramienno-głowowego, tętnic szyjnych wspólnych i wewnętrznych, ale także rozwarstwienie całej aorty sięgające tętnic biodrowych. Wykazano również rozległy krwotok do worka osierdziowego oraz bliznę po zawale serca. W badaniu mikroskopowym w ścianie aorty i tętnic domózgowych zidentyfikowano torbielowate zwyrodnienie błony środkowej. Tego typu samoistne rozwarstwienie aorty i jej rozgałęzień jest rzadko opisywane w piśmiennictwie.
Średni maksymalny gradient w drodze odpływu lewej komory (LVOTG) wynosił 85 ± 27 mm Hg, a średnia klasa wg NYHA 2,56 ± 0,71. Zabieg ASA spowodował spadek średniej wartości maksymalnego LVOTG do 39 ± 29 mm Hg (p < 0,0001) oraz zmniejszenie objawów niewydolności serca (średnia klasa wg NYHA 1,23 ± 0,47, p < 0,0001) w obserwacji krótkoterminowej. Trzech pacjentów zmarło przed upływem 5 lat od zabiegu (5,4%). Stwierdzono 2 zgony pozasercowe i jeden nagły zgon sercowy (NZS). Wystąpiły też 2 ekwiwalenty NZS (jedno adekwatne wyładowanie kardiowertera-defibrylatora i jedno zatrzymanie krążenia, po którym chorego skutecznie reanimowano). Wszystkie zdarzenia sercowe wystąpiły u chorych z maksymalnym LVOTG po ASA ł 50 mm Hg. Obserwacja długoterminowa wykazała postępujący spadek LVOTG (p < 0,0001) oraz wzrost odsetka przewidywalnego szczytowego pochłaniania tlenu (p < 0,03), mimo pogorszenia średniej klasy wg NYHA (p = 0,0001) w porównaniu z obserwacją krótkoterminową.
Wnioski: Zabieg ASA stanowi skuteczną metodę zmniejszenia LVOTG, które postępuje w czasie. Pomimo pogorszenia objawów subiektywnie ocenianej niewydolności serca, obietywna ocena wydolności fizycznej wykazuje postępującą poprawę. Utrzymujący się po ablacji LVOTG ł 50 mm Hg może zwiększać ryzyko nagłego zgonu sercowego.
Migrena połowiczoporaźna to szczególna postać migreny z aurą i objawami niedowładu połowiczego. Jest schorzeniem rzadkim, o niejasnej etiologii. W pracy przedstawiono przypadek 14-letniego pacjenta cierpiącego na migrenę połowiczoporaźną, u którego stwierdzono obecność drożnego otworu owalnego w sercu. Autorzy szeroko omówili objawy i postacie migreny połowiczoporaźnej oraz podkreślili trudności diagnostyczne i terapeutyczne, jakich mogą nastręczać napady migreny. W opisanym przypadku choroba manifestowała się powtarzającymi się silnymi bólami głowy, wymiotami i towarzyszącymi ogniskowymi objawami neurologicznymi, w tym naprzemiennym niedowładem połowiczym. Na podstawie wywiadu, obrazu klinicznego i wyników badań laboratoryjnych u pacjenta rozpoznano postać sporadyczną migreny połowiczoporaźnej. Ostatni napad, z obecnością przedłużających się objawów neurologicznych, stanowił natomiast powikłanie migreny – przetrwałą aurę bez zawału mózgu. W pracy szeroko omówiono także diagnostykę różnicową, z uwzględnieniem stanów udaropodobnych, chorób naczyniowych, immunologicznych oraz metabolicznych naśladujących obrazem i przebiegiem klinicznym napady migreny połowiczoporaźnej.